ตอนที่ 192 การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของตระกูลเย่

ตอนที่ 192 การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของตระกูลเย่

“งั้นพวกเราก็ไปนครหลวง ไปแทงฟ้าของมันให้ทะลุเป็นรู!” ซูเหมียนเยวี่ยมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของดินแดนชายแดนเหนือนอกหน้าต่าง น้ำเสียงสงบนิ่ง ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยไอสังหารที่ชวนให้ผู้คนหนาวสะท้าน

ลู่เป่ยเฉินพิงอยู่บนเตียงคนไข้ แม้บาดแผลที่หน้าอกจะยังปวดตุบ ๆ อยู่บ้าง แต่พอได้ยินคำพูดนี้ของลูกสะใภ้ เขาก็หัวเราะเสียงเบาออกมา การหัวเราะนี้ไปดึงรั้งผ้าก๊อซเข้า เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าแววขบขันในดวงตากลับยิ่งเข้มข้นขึ้น

“สภาพร่างกายฉันตอนนี้ คงไปร่วมรบกับเธอไม่ได้ชั่วคราว” ลู่เป่ยเฉินกุมมือซูเหมียนเยวี่ยกลับ น้ำเสียงแหบพร่าแต่มั่นคง “แต่มีเธออยู่ ตระกูลเย่คราวนี้ถือว่าเตะโดนแผ่นเหล็กแล้ว สายเปิดเผยทางผู้บัญชาการเฉิน รวมกับสายลับลำเลียงทางเธอ เย่ปิ่งเทียนต่อให้มีสามเศียรหกกร ก็ไม่มีทางพลิกหนีพ้นฝ่ามือพระยูไลไปได้หรอก”