เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 เข็มเงินยื้อชีวิต การช่วยชีวิตในสนามรบ
รถจี๊ปพุ่งทะยานฝ่าพายุหิมะไปอย่างบ้าคลั่ง
เอ้อร์เป่าลู่ลี่เสวียนใช้สองมือจับพวงมาลัยไว้มั่น เท้าเหยียบคันเร่งไม่ถึง จึงอาศัยเพียงคันโยกเชื่อมระบบที่ดัดแปลงขึ้นมานั้นควบคุมความเร็วรถ
“แม่ ข้างหน้าก็เป็นช่องน้ำเต้าแล้ว!” เอ้อร์เป่าตะโกนลั่นพลางดึงคันเบรกมือลง
ยางรถจี๊ปครูดไปบนพื้นหิมะจนเกิดเป็นรอยดำยาวเหยียดสองสาย แล้วหยุดนิ่งลงที่ปากหุบเขา
ซูเหมียนเยวี่ยผลักประตูรถเปิดออก คว้ากล่องเวชภัณฑ์แล้วกระโดดลงไป
ลมและหิมะพัดซัดเข้าใส่ใบหน้า หมอกพิษสีชมพูตรงก้นหุบเขาสลายไปมากแล้ว ในอากาศยังคงหลงเหลือกลิ่นคาวหวานจาง ๆ ต้องขอบคุณท่อระบายอากาศใต้ดินที่อู่เป่าเตะเปิดออก รวมกับลมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดย้อนเข้ามา จึงช่วยดูดก๊าซพิษชีวเคมีออกไปได้ไม่น้อย
บนพื้นหิมะมีผู้คนนอนระเกะระกะเกลื่อนกลาด
เหล่านักรบแห่งกองพันคมมีดต่างพยุงกันและกันพลางหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ก่อนเข้าป่าพวกเขาได้อมโอสถสงบใจถอนพิษเอาไว้ ประกอบกับหมอกพิษเจือจางลง แม้จะมีบางคนไอเป็นลิ่มเลือดออกมา แต่ก็ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
“พี่สะใภ้! พี่สะใภ้มาแล้ว!”