ตอนที่ 182 ลุยเดี่ยวไล่ล่ามือสังหาร

ตอนที่ 182 ลุยเดี่ยวไล่ล่ามือสังหาร

“ลูกสะใภ้ รอฉันกลับมานะ”

ลู่เป่ยเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง รับเข็มพิษและผงห้ามเลือดที่ซูเหมียนเยวี่ยส่งมาให้ เก็บแนบตัวลงในกระเป๋าเสื้อ

เขาก้มมองซูเหมียนเยวี่ยกับซื่อเป่าแวบหนึ่ง ยืนยันว่าพวกเขาหลบอยู่ในจุดอับสายตาอย่างสมบูรณ์ของรถจี๊ปแล้ว ความอ่อนโยนในก้นบึ้งดวงตาพลันถูกแทนที่ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบในพริบตา

เขาถือปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติแบบห้าหกกระบอกนั้นด้วยมือเดียว ขาทั้งสองข้างออกแรงฉับพลัน ทั้งร่างประดุจหมาป่าเดียวดายที่ได้กลิ่นคาวเลือด พุ่งแนบพื้นออกไป พริบตาเดียวก็มุดหายเข้าไปในเนินร้างที่มีลมและหิมะโปรยปรายเต็มท้องฟ้า

ซูเหมียนเยวี่ยปกป้องคุ้มครองซื่อเป่าไว้แน่น ไม่ได้ส่งเสียงห้ามปราม เธอรู้ชัดว่ามือสังหารคนนั้นแตะต้องเส้นตายของลู่เป่ยเฉินเข้าแล้ว กล้าแตะต้องลูกเมียของเขา ต่อให้เทวดาฟ้าดินมาก็ต้องทิ้งชีวิตไว้