ตอนที่ 178 โรงเรือนอุ่นเพาะกล้า สวนสมุนไพรปาฏิหาริย์ผลิบานบนดินแดนเหมันต์สุดขั้ว

ตอนที่ 178 โรงเรือนอุ่นเพาะกล้า สวนสมุนไพรปาฏิหาริย์ผลิบานบนดินแดนเหมันต์สุดขั้ว

เข้าสู่เดือนสิบสอง อุณหภูมิของเมืองหลิ่นเฉิงลดลงแตะติดลบสามสิบห้าองศา

ถ่มน้ำลายลงพื้นเพียงคำเดียวยังไม่ทันมองชัด ก็กลายเป็นลิ่มน้ำแข็งแข็งโป๊กในพริบตา

บนเขาหัวโล้นยิ่งมีลมหนาวหวีดหวิว ผิวดินเยือกแข็งราวกับแผ่นเหล็ก จ้วงพลั่วเหล็กลงไปทีหนึ่ง ทำได้เพียงทิ้งรอยขาวไว้บนพื้น ไม่อาจแซะเศษดินขึ้นมาได้แม้แต่น้อย

หัวหน้าหน่วยหวังแห่งสหกรณ์ประชาคมหงฉีซุกมือในแขนเสื้อ หนาวสั่นจนย่ำเท้าไปมา มองดูซูเหมียนเยวี่ยที่ยืนอยู่บนผืนดินรกร้างแล้วเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี “ผู้อำนวยการโรงงานซู ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากส่งคนมาช่วยคุณเบิกดินร้างนะ คุณดูฟ้าดูอากาศนี่สิ ดินแข็งเป๊กจนทุบคนตายได้อยู่แล้ว! คุณกลับบอกว่าจะปลูกดอกคำฝอยกับซานชีของแดนใต้ในดินแดนน้ำแข็งหิมะเช่นนี้ นี่ไม่ใช่การเอาเงินไปละลายแม่น้ำหรอกเหรอ ชาวนาเฒ่าแห่งดินแดนชายแดนเหนือของพวกเรา ชั่วลูกชั่วหลานไม่เคยมีใครกล้าหว่านเมล็ดพันธุ์ลงดินในเดือนสิบสองมาก่อนเลยนะ!”

ชายฉกรรจ์หลายคนที่เดินตามหลังหัวหน้าหน่วยหวังพยักหน้าเห็นพ้อง สายตาที่มองซูเหมียนเยวี่ยราวกับกำลังมองคนบ้า

ซูเหมียนเยวี่ยสวมเสื้อคลุมทหารหนาเตอะ สีหน้าสงบนิ่ง ไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้น เธอหันไปมองต้าเป่าลู่จือเหยาที่ยืนอยู่ข้างกาย “จือเหยา คำนวณเสร็จเรียบร้อยหรือยัง”