กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 174 เทขายจากมิติ แบกรับกำลังการผลิตด้วยพลังเพียงคนเดียว
พี่สะใภ้หลี่ได้ยินคำพูดของซูเหมียนเยวี่ยก็ตบขาตัวเองฉาดใหญ่ด้วยความตื่นเต้น “ดีจริง ๆ! ฉันรู้อยู่แล้วว่าผู้บัญชาการเฉินกับรองผู้บัญชาการกองพลลู่ต้องมีแผนรับมือแน่! ฉันจะรีบไปจัดแจงคนเดี๋ยวนี้ คืนนี้ฉันจะคอยเฝ้าอยู่ที่นี่เอง!”
ซูเหมียนเยวี่ยพยักหน้า “ไปเถอะ เลือกคนที่ปากเงียบ ทำงานคล่องแคล่วมาสองสามคน เรื่องนี้บอกกับคนภายนอกไปว่าเป็นคลังสำรองทางยุทธศาสตร์ที่เขตทหารนำมาใช้ชั่วคราวเพื่อรับประกันการส่งกำลังบำรุงให้แนวหน้า ใครก็ห้ามออกไปพูดซุบซิบไร้สาระเด็ดขาด”
“วางใจได้ ฉันรู้ว่าควรทำยังไง!” พี่สะใภ้หลี่วิ่งกระหืดกระหอบออกจากห้องทำงานไป
พอพี่สะใภ้หลี่จากไป ซูเหมียนเยวี่ยก็เหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง ลุกขึ้นสวมเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์แล้วเดินออกจากโรงงานยา
พอกลับถึงบ้านใหม่ที่อาคารอิฐเขียว ลู่เป่ยเฉินเพิ่งจะกล่อมเด็กทั้งห้าคนเข้านอน เขาสวมเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมบาง ๆ ตัวหนึ่งเดินลงมาจากชั้นสอง เห็นซูเหมียนเยวี่ยก้าวเข้าประตูมาก็รินน้ำร้อนแก้วหนึ่งยื่นให้
“ที่รัก เรื่องที่โรงงานยาฉันได้ยินหมดแล้ว ไอ้พวกหลานชายตระกูลเย่นั่น ชักจะยื่นมือยาวเกินไปแล้วนะ” ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น แววตาเย็นยะเยือก
ซูเหมียนเยวี่ยรับแก้วน้ำมาอุ่นมือ น้ำเสียงราบเรียบ “พวกเขาก็มีปัญญาเล่นแค่ลูกไม้ชั้นต่ำพวกนี้แหละ รถเตรียมไว้พร้อมแล้วใช่ไหม”