ตอนที่ 163 ความอำมหิตสละหมากเพื่อรักษาขุนของตระกูลเย่

ตอนที่ 163 ความอำมหิตสละหมากเพื่อรักษาขุนของตระกูลเย่

“หลักฐานแน่นหนาดุจขุนเขา!” หัวหน้าหน่วยหลิวกระแทกแผ่นกระดาษขาวลงบนโต๊ะอย่างแรง “เครื่องส่งโทรเลขเครื่องนี้ เย่หมิงเซวียนเป็นคนสัมผัสมันด้วยมือตัวเอง!”

“คุมตัวลงไป! ขังไว้ในเรือนจำความมั่นคงสูงหมายเลขหนึ่งของฝ่ายรักษาความปลอดภัย เฝ้าดูอย่างเข้มงวดตลอด 24 ชั่วโมง หากไม่มีคำสั่งของฉัน ไม่อนุญาตให้ใครเข้าเยี่ยมเด็ดขาด!” ผู้บัญชาการเฉินออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด

ทหารรักษาการณ์สองนายก้าวขึ้นมาข้างหน้า หิ้วปีกเย่หมิงเซวียนที่อ่อนปวกเปียกขึ้นจากพื้นเหมือนลากสุนัขตาย แล้วลากออกจากห้องตรวจสอบไปทันที

คืนนั้น ณ นครหลวงที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้

ภายในคฤหาสน์ตระกูลเย่ ในห้องหนังสืออันกว้างขวางและเรียบง่ายโบราณ มีไออุ่นจากเครื่องทำความร้อนเปิดไว้อย่างเต็มที่

เย่ปิ่งเทียนเจ้าตระกูลเย่สวมชุดถังจวงสีแดงเข้ม ในมือคลึงลูกวอลนัตขึ้นเงาเป็นมันวาวสองลูก สีหน้ามืดมนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้

พ่อบ้านเหล่าหลี่ยืนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ก้มหน้าลงเล็กน้อย แม้แต่หายใจแรงก็ยังไม่กล้า

“ไอ้โง่! ช่างเป็นสวะที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ!” เย่ปิ่งเทียนฟาดลูกวอลนัตในมือลงบนโต๊ะไม้จื่อถานอย่างแรง เกิดเสียงทึบดังสนั่น “พาคนไปดินแดนชายแดนเหนือตั้งมากมาย กระทั่งผู้หญิงบ้านนอกคนเดียวยังเอาชนะไม่ได้! ไม่เพียงแต่จัดการลู่เป่ยเฉินไม่สำเร็จ แต่ยังทำเครื่องส่งโทรเลขกับสมุดรหัสลับหลุดมือไปทั้งหมดอีก! ในสมองมันยัดขี้เอาไว้หรือไง!”