เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 ซ้อนแผนเอาคืนอย่างสาสม
“แม่ เมื่อกี้มีคนมาที่นอกกำแพง เขาฝังของบางอย่างไว้ใต้แปลงดอกไม้บ้านเรา” ซื่อเป่าชี้ไปทางกำแพงลานบ้าน กดเสียงลงต่ำมาก แต่น้ำเสียงแน่วแน่อย่างยิ่ง
ซูเหมียนเยวี่ยเคาะปากกาในมือลง หันไปมองซื่อเป่า “เกิดอะไรขึ้น ได้ยินชัดไหมว่าคนผู้นั้นหน้าตาเป็นอย่างไร หรือมีจุดเด่นอะไรบ้าง”
ซื่อเป่าพยักหน้า สมองน้อย ๆ รื้อฟื้นทุกรายละเอียดของเสียงที่จับได้เมื่อครู่อย่างรวดเร็ว “เขาใส่รองเท้าพื้นยาง ตั้งใจเดินแบบปลายเท้าแบะออก การเต้นของหัวใจนิ่งมาก เป็นมือเก่าที่เชี่ยวชาญการทำเรื่องลับ ๆ ล่อ ๆ พวกนี้ เขาเอาน้ำร้อนมาราดละลายดินเยือกแข็งในแปลงดอกไม้ แล้วขุดหลุมลึกครึ่งฟุต”
ต้าเป่าลู่จือเหยาที่นั่งดูแบบแปลนอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะบนเตียงเตามาตลอด วางดินสอในมือลง ยืดตัวขึ้นมองซื่อเป่า “น้องชายคนที่สี่ นายฟังออกไหมว่าของที่เขาฝังลงไปคืออะไร”
ซื่อเป่าหลับตาลง ราวกับกลับไปสู่ชั่วขณะนั้นอีกครั้ง “ข้างนอกห่อด้วยกระดาษน้ำมันหนามากชั้นหนึ่ง เป็นแบบกันน้ำ ข้างในเป็นกล่องเหล็ก ด้านในกล่องเหล็กมีเสียงสะเก็ดระเบิดโลหะกับเสียงเฟืองเล็กขบกัน พอโดนลมหนาวข้างนอกพัด กล่องเหล็กก็หดตัว ชิ้นส่วนข้างในจึงส่งเสียง ‘กริ๊ก’ แผ่วเบามาก เสียงทึบกว่าเสียงนาฬิกา เหมือนเป็นสิ่งของที่มีปุ่มกด”
ต้าเป่าหรี่ตาลง ใบหน้าเล็ก ๆ พลันปรากฏความเฉียบคมที่ไม่เข้ากับวัยอย่างยิ่ง