ตอนที่ 146 สั่งระงับจ่ายเงินเดือนภรรยาทหาร ปลุกโทสะมหาชน

ตอนที่ 146 สั่งระงับจ่ายเงินเดือนภรรยาทหาร ปลุกโทสะมหาชน

“โรงงานยานี้ ไม่ใช่ของฉัน ซูเหมียนเยวี่ย แค่คนเดียว แต่นี่คือสายเลือดหลักของบรรดาภรรยาทหารหลายสิบคนในเขตบ้านพักครอบครัว พวกเธอพึ่งพาโรงงานยานี้ ถึงได้มีเนื้อกิน ได้ตัดเสื้อผ้าใหม่ให้ลูก ๆ ได้ยืดอกใช้ชีวิตอย่างสมศักดิ์ศรี ตอนนี้เย่หมิงเซวียนคิดจะระงับการผลิต ก็เท่ากับจะทุบหม้อข้าวของพวกเธอ”

ต้าเป่ายืนอยู่ด้านข้าง ดวงตาใสกระจ่างทอประกายรู้แจ้งขึ้นมาแวบหนึ่ง มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “แม่ ผมเข้าใจแล้ว นี่ที่เขาเรียกว่า ตัดหนทางทำมาหากินเปรียบดังฆ่าบิดามารดา”

ลู่เป่ยเฉินมองดวงตาที่กระจ่างใสทว่าแฝงแผนการคู่นั้นของลูกสะใภ้ คิ้วที่ขมวดแน่นพลันค่อย ๆ คลายออก

เขาเข้าใจภรรยาทหารเหล่านี้ในดินแดนชายแดนเหนือดีเกินไป พวกเธอส่วนใหญ่ติดตามสามีติดตามกองทัพมาจากชนบททุรกันดาร ยามปกติเพื่อประหยัดธัญพืชสักคำ แทบอยากจะหักเศษสตางค์ออกเป็นสองส่วนใช้

อุตส่าห์มีลู่ทางทำมาหากินที่หาเงินได้ในโรงงานอย่างยากลำบาก กำลังเห็นว่าวันคืนมีความหวังขึ้นมา หากใครกล้าทุบหม้อข้าวของพวกเธอในเวลานี้ ผู้หญิงกลุ่มนั้นที่ยามปกติมองดูซื่อ ๆ บื้อ ๆ ย่อมกล้าเอาชีวิตเข้าแลกกับแกอย่างแน่นอน

“ลูกสะใภ้ เธอคิดจะให้เย่หมิงเซวียนไปจุดชนวนถังดินปืนถังนี้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ” ลู่เป่ยเฉินถามเสียงต่ำ