เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 143 เข็มบินตัดเส้นลมปราณ เด็กทั้งห้าเตะวัตถุระเบิดกระเด็น
ขนทั่วร่างของหวังต้าจู้ลุกชัน รีบหันขวับกลับไปมองทันที
อาศัยแสงสะท้อนจากพื้นหิมะ เขาเห็นยัยหนูน้อยคนหนึ่งที่สูงแค่โคนขาของตน กำลังยืนยิ้มแป้นอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว บนศีรษะของเธอมัดผมแกละชี้ฟ้าสองข้าง ในมือยังถือลูกแพร์แช่แข็งที่กัดเหลือไว้ครึ่งลูก
ซึ่งก็คือเอ้อร์เป่า ลู่ลี่เสวียน นั่นเอง
“แกอยากรนหาที่ตาย!” สายตาของหวังต้าจู้เหี้ยมเกรียมขึ้น ไม่เห็นเด็กเมื่อวานซืนวัยห้าขวบอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
ตอนนี้ ชนวนของห่อวัตถุระเบิดที่ติดอยู่ตรงกลอนประตูลุกไหม้ไปเกินครึ่งแล้ว ประกายไฟเสียงซี๊ด ๆ จวนเจียนจะลามเข้าไปในแท่งดินระเบิดหลัก อีกไม่ถึง 5 วินาทีเป็นอย่างมากก็จะระเบิดขึ้นอย่างสมบูรณ์
หวังต้าจู้คร้านจะสนใจเด็กคนนี้ จึงหันไปคำรามเสียงต่ำใส่ลูกน้องทั้งสาม “ถอย!”
ทว่าในชั่วพริบตาที่เขาหันหลังเตรียมปีนกำแพงหนีเอาชีวิตรอด เอ้อร์เป่า ลู่ลี่เสวียน ก็ขยับตัว
เธอไม่ได้ตกใจกรีดร้องเหมือนเด็กหญิงคนธรรมดาทั่วไป ในทางกลับกันกลับฉีกยิ้มด้วยความตื่นเต้น ขว้างลูกแพร์แช่แข็งในมือทิ้งไปส่งเดช ขาสั้นป้อมทั้งสองข้างถีบส่งตัวจากพื้น ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่น้อย ๆ ลูกหนึ่ง
ความเร็วรวดเร็วปานปาฏิหาริย์