กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 ลู่เป่ยเฉินเลื่อนตำแหน่งสองขั้นรวด รองผู้บัญชาการกองพลที่อายุน้อยที่สุดในทั้งกองทัพ
“ให้ปลาเขาสู้สอนเขาจับปลาไม่ได้ พอในมือพวกเธอมีเงิน ในใจก็ไม่กระวนกระวายแล้ว” ซูเหมียนเยวี่ยหยิบคะเกียบ คีบวุ้นเส้นเข้าปากหนึ่งคำ
ลู่เป่ยเฉินนั่งอยู่ตรงข้ามเธอ มองดูพวงแก้มของลูกสะใภ้ที่สะท้อนแสงไฟเตาจนแดงระเรื่อ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น เขาคีบหมูตุ๋นน้ำแดงที่มีทั้งมันและเนื้อชิ้นหนึ่ง วางลงในชามของซูเหมียนเยวี่ยอย่างมั่นคง
“ลูกสะใภ้ สมองของเธอเติบโตมายังไงกันแน่นะ” ลู่เป่ยเฉินพุ้ยข้าวคำหนึ่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเลื่อมใส “ฉันเชี่ยวชาญเรื่องนำทหารออกรบ แต่เรื่องรับมือกับเรื่องหยุมหยิมในบ้านแนวหลังพวกนี้ ฉันจนปัญญาจริง ๆ เธอทำเงียบ ๆ แบบนี้ ไม่เพียงแต่อุดรอยรั่วเรื่องขาดแคลนสมุนไพรของแนวหน้าได้ ยังกุมใจพวกพี่สะใภ้ในเขตบ้านพักครอบครัวจนอยู่หมัด ตอนนี้เธอเดินออกไป บารมียังสูงกว่าฉันเสียอีก”