ตอนที่ 114 พบอสรพิษร้ายกาจ กลับกลายเป็นตัวยานำ

ตอนที่ 114 พบอสรพิษร้ายกาจ กลับกลายเป็นตัวยานำ

“ทุกคนลงจากรถ! นำอุปกรณ์ติดตัวไปด้วย เดินทัพเร่งด่วนด้วยเท้า!” ลู่เป่ยเฉินออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

กองกำลังยอดฝีมือของกองพันคมมีด 50 นายกระโดดลงจากรถบรรทุกอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงเป็นระเบียบ ทุกคนสวมชุดป้องกันพิเศษที่ซูเหมียนเยวี่ยเร่งตัดเย็บข้ามคืน ด้านนอกสวมทับด้วยเสื้อคลุมทหาร สะพายอาวุธกระสุนและเวชภัณฑ์อันหนักอึ้งไว้บนหลัง

สภาพอากาศหนาวจัดติดลบ 30 องศา ลมพายุพัดพาเกล็ดหิมะบาดผิวหน้าราวกับคมมีด หิมะที่ทับถมสูงท่วมหัวเข่า การก้าวไปข้างหน้าแต่ละก้าวล้วนต้องสูญเสียพละกำลังมหาศาล

ลู่เป่ยเฉินเดินนำหน้าแถวเพื่อเปิดทาง ในมือเขาถือพลั่วทหารช่างเล่มหนึ่ง พลางสำรวจทางพลางใช้พลั่วตักชั้นหิมะอันหนาทึบออกไป

ซูเหมียนเยวี่ยก้าวตามติดอยู่ด้านหลังเขา แม้เธอจะเป็นผู้หญิงแต่ก็ไม่เคยละเลยการฝึกฝน สมรรถภาพทางกายจึงเหนือกว่าคนทั่วไปมานานแล้ว ประกอบกับชุดป้องกันพิเศษชุดนี้มีระบบควบคุมอุณหภูมิคงที่ในตัว การก้าวเดินท่ามกลางพายุหิมะของเธอจึงไม่ได้ช้าไปกว่าเหล่านักรบยอดฝีมือพวกนั้นเลย

“ลูกสะใภ้ ตามฉันมาติด ๆ เหยียบตามรอยเท้าฉันนะ” ลู่เป่ยเฉินกำชับออกมาคำหนึ่งโดยไม่หันกลับไปมอง เสียงที่ส่งผ่านเครื่องสื่อสารของชุดป้องกันเข้ามาในหูของซูเหมียนเยวี่ยแฝงไปด้วยเสียงหอบหายใจหนักหน่วง