กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 762
"เอาล่ะ เราตกลงรอกันไม่กี่วันนี่แหละ"
หลี่อาเหม่ยตัดสินใจตกลง
นางล้วงเงินห้าหยวนออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เฉินฮุย "นี่ถือเป็นเงินมัดจำ เมื่อไหร่ที่ทำเสร็จต้องรีบเอามาส่งนะ อย่าให้คนอื่นมาแทรกคิวล่ะ"
"ได้สิ! งั้นผมขอจดไว้ก่อนนะ!"
เฉินฮุยพูดพลางหยิบกระดาษจดขนาดขึ้นมา แล้วเขียนเพิ่มลงไปว่า รับเงินมัดจำจากหลี่อาเหม่ยห้าหยวน
หลี่อาลี่ชะโงกหน้าเข้ามาดูแล้วส่งเสียงหัวเราะแซวว่า "ฉันเห็นหน้านายก็ดูหล่อเหลาดีนี่ ทำไมลายมือถึงได้เหมือนเป็ดเดินย่ำนาแบบนี้ล่ะ"
"คนเราไหนเลยจะสมบูรณ์แบบไปเสียหมด สมบูรณ์แบบเกินไปไม่ได้หรอก!"
ลายมือของเฉินฮุยถูกล้อเลียนมาตั้งแต่เด็กจนโต จนชินชากับคำพูดแบบนี้มานานแล้ว
"แม่! เงินครับ!"