กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 752
"พ่อหนุ่ม มาเอาผ้านวมใช่ไหมล่ะ" "สองผืนนี้ของเธอเอง มาได้จังหวะจริงๆ เพิ่งจะทำเสร็จเมื่อเช้านี้เอง"
เจ้าของร้านเห็นเฉินฮุย ก็ชี้ไปยังผ้านวมแถวหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
"ช่างครับ ทำผ้านวมตั้งเยอะแยะขนาดนี้ คุณจำได้หมดเลยเหรอว่าของใครเป็นของใครบ้าง"
ความจำระดับนี้ทำให้เฉินฮุยรู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดหน่อย
ถ้ามีสมองแบบนี้จะมานั่งทำอาชีพดีดฝ้ายอยู่ทำไมเล่า!
"นั่นมันจะมีอะไรยากกันล่ะ!"
เจ้าของร้านยิ้มแห้งๆ ออกมาด้วยความเกรงใจ
แล้วหันไปมองสตรีวัยกลางคนที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งพร้อมกับเอ่ยถามว่า "พี่สาว จะซื้อผ้าห่มไหมครับ"
สตรีวัยกลางคนกวาดตามองเจ้าของร้านอย่างละเอียด รู้สึกว่าเขาดูมีอายุมากกว่าเธอเสียอีกมั้งเนี่ย