กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 745
"แม่ เหนื่อยหน่อยนะครับ!"
อานเหวินจิ้งเอ่ยขึ้น พลางส่งยิ้มแล้วเดินตามออกไป
"พี่ค่ะ! พี่เขย! หนูไปด้วย!"
เดิมทีอานเหวินอี้กำลังกินข้าวอย่างเรื่อยเปื่อย
พอเห็นทุกคนเดินกันไปหมด อยู่ ๆ เธอก็เร่งความเร็ว กวาดข้าวในชามเข้าปากจนหมดรวดเดียว
พลิกตัวลงจากเก้าอี้ด้วยความคล่องแคล่ว
ยังไม่ทันวิ่งตามออกไป ก็ถูกหลินเจียวคว้าคอเสื้อด้านหลังเอาไว้เสียก่อน
"วันนี้ก็ไม่ได้น้ำลดใหญ่ ท้องฟ้าก็มืดค่ำแล้ว ลูกจะไปทำไมกัน?" หลินเจียวเอ่ยถาม
"แม่! ปล่อยหนูนะ!"