กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 742
"ผมซื้อของมาบางส่วน บอกไว้ว่ากินมื้อเที่ยงเสร็จจะมาส่งที่หน้าร้าน แต่ยังไม่ได้บอกแม่ยายเลยครับ"
เฉินฮุย พูดพลางเข็นรถมอเตอร์ไซค์ออกมาข้างนอก
รอจนอานเหวินจิ้งขึ้นมานั่งเรียบร้อยแล้ว จึงโบกมือยิ้ม ๆ แล้วเอ่ยว่า
"มะรืนนี้ผมจะไปตัวอำเภอเพื่อขนพวกผ้านวมกับผ้ามาก่อน แล้วค่อยกลับมาทำมื้อเที่ยงให้ผมกับเหวินจิ้งกิน"
"ลุงเขย พวกผมไปก่อนนะครับ มะรืนค่อยมาทำให้กินใหม่นะ เมนูปูผัดพริกเนี่ย"
"เอ๊ะ? แกรูดะ..." อู๋สุ่ยเซิงพูดได้ครึ่งประโยคก็หุบปากแล้วยิ้มโดยไม่พูดต่อ
เฉินฮุ่ยหงพยักหน้ารอยยิ้ม กำชับให้พวกเขาเดินทางระวังหน่อย
เฉินฮุยขี่รถกลับมาถึงหมู่บ้านตระกูลเฉิน
พอมาถึงตรงปากหมู่บ้าน ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้