กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 738
สะใจ! สะใจชะมัด!
ความรู้สึกตอนวางสายแล้วพอดีกับเวลาเป๊ะแบบนี้ ทำให้เฉินฮุยรู้สึกสบายใจมาก
จ่ายเงินเสร็จ ก็ยังแบ่งบุหรี่ให้เจ้าหน้าที่ของสหกรณ์หมู่บ้านด้วย
แล้วเดินออกจากสหกรณ์หมู่บ้านมาพร้อมกับอู๋สุ่ยเซิง
"เย่าจู่ว่ายังไงบ้าง?" อู๋สุ่ยเซิงถามขึ้น
"เขาให้ผมรอพวกเขาก่อน ไม่รู้ไปทำอะไรมาถึงฟังดูดีใจยิ่งกว่าผมซะอีก" เฉินฮุยตอบ
"พวกเขา? พวกเขาคือใคร?" อู๋สุ่ยเซิงสงสัย
เฉินฮุยส่ายหน้า "ไม่รู้สิครับ อาจจะเป็นเขากับทางยวี่ฉยงมั้ง"
เห็นอู๋สุ่ยเซิงทำหน้างง