กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 733
"ทันสมัยใช่ไหมล่ะ!" เฉินฮุยหัวเราะอย่างได้ใจ
เขาเอาผ้าเช็ดตัวแขวนไว้ข้างเรือประมง อบอุ่นร่างกายสักครู่แล้วกระโดดพุ่งหลาวลงไปในน้ำตูมใหญ่ทันที
วินาทีที่พุ่งแหวกผิวน้ำลงไป รู้สึกราวกับว่าร่างกายทุกส่วนได้รับการยืดเส้นยืดสายจนผ่อนคลาย
"เฉินฮุย ทำไมแกไม่ลงทางบันไดเล่า?" อู๋สุ่ยเซิงวิ่งมาที่กราบเรือแล้วเอ่ยถาม
"ลงทางบันไดต้องหนาวสั่นตั้งหลายรอบ กระโดดลงมาแบบนี้เร็วกว่าตั้งเยอะ"
เฉินฮุยตะโกนตอบเสียงดังขึ้นไปข้างบน
"แล้วเดี๋ยวแกจะขึ้นมายังไงล่ะนั่น?" อู๋สุ่ยเซิงถามต่อ
"เอ่อ..."
ปัญหานี้ เมื่อครู่เขายังไม่ได้คิดถึงมันเลยจริง ๆ