กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 725
"มาขายปลาทันอยู่แล้ว เธอยังไม่ได้ไปทำงานเลย นี่เพิ่งจะกี่โมงกัน" เฉินฮุยพูดพลางพลิกตัวเตรียมจะนอนต่อ
"วันนี้วันอาทิตย์ ฉันไม่ต้องทำงานสักหน่อย!"
"เลยเก้าโมงกว่าไปแล้ว รีบตื่นได้แล้วค่ะ"
อานเหวินจิ้งนั่งอยู่ข้างเตียง ดึงผ้าห่มที่ถูกเฉินฮุยดึงรวบไปกลับมาคลุม แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
พอได้ยินว่าเป็นเวลาเก้าโมงกว่าแล้ว เฉินฮุยก็ล้มเลิกความคิดที่จะนอนต่อทันที
เขาหาวออกมาหนึ่งหวอด แล้วเปิดผ้าห่มลุกขึ้นนั่ง
"พี่เฉินฮุย ก่อนหน้านี้คุณบอกว่านวมผ้าห่มที่บ้านมันแข็งเกินไป อยากจะซื้อใหม่สักสองผืนไม่ใช่เหรอคะ?"
"วันนี้ฉันไม่ต้องทำงาน เราไปซื้อด้วยกันดีไหม?"
อานเหวินจิ้งเห็นเฉินฮุยเปิดผ้าห่มลุกขึ้น ก็เลยนึกถึงเรื่องที่เขาเคยพูดลอยๆ ขึ้นมาได้