เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 723
เฉินฮุยวางชามและตะเกียบลง บิดขี้เกียจเบา ๆ แล้วลุกขึ้นยืนยืดขาซ้ายขวา
"ผมก็อิ่มแล้วเหมือนกัน ไม่นึกเลยว่าการออกทะเลจะฟินขนาดนี้"
"มิน่าล่ะ คนหมู่บ้านต้าซา ถ้าพอจะมีช่องทางหน่อยต่างก็อยากไปเป็นชาวประมงกันทั้งนั้น"
เฉินเสี่ยวเฉียววางตะเกียบลงเช่นกัน แล้วใช้มือเช็ดปาก
"ชาวประมงปกติเขาไม่ได้มีชีวิตที่ดีแบบนี้หรอกนะ!"
"ออกทะเลทีไรก็กินแค่ข้าวต้มกับขนมปังกรอบแกล้งน้ำเปล่า อย่างมากก็กินอาหารทะเลที่ติดอวนมาแล้วขายยากสักหน่อย"
"รอบก่อนที่เฉินฮุยไม่ได้ไปด้วย พวกเราสี่คนกินขนมปังกรอบจนแทบจะอ้วกออกมาอยู่แล้ว สุดท้ายช่วงครึ่งวันหลังยอมอดท้องกลับมาถึงบ้านค่อยกินเสียยังดีกว่า"
อู๋สุ่ยเซิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับเก็บเปลือกอาหารทะเลทั้งหมดเข้าด้วยกัน
เขาถือไปที่กราบเรือแล้วเทพรวดทิ้งลงไปข้างนอก