กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 718
เฉินเสี่ยวเฉียวรออยู่ข้างนอกตั้งนาน พอเห็นเฉินฮุยเดินออกมาในที่สุด ก็รีบเข้ามาถามทันทีว่า "ว่าไงล่ะ? ฉันจะได้ตกปลาตอนไหนเนี่ย?"
"ดูกระแสน้ำทะเลที่ดุร้ายนี่สิ มองดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่เหมาะกับการตกปลา ไว้รอไปถึงจุดที่คลื่นลมสงบกว่านี้ค่อยว่ากันเถอะ"
เฉินฮุยกระแอมไอเบาๆ
มองดูท้องทะเลเบื้องหน้า แล้วเอ่ยพูดทำท่าทางขรึมเหมือนเป็นเรื่องใหญ่โต
"แกดูออกด้วยเหรอเนี่ย?!"
เฉินเสี่ยวเฉียวหันไปมองตามผิวน้ำทะเลบ้าง "นี่มันก็ดูราบเรียบดีไม่ใช่เหรอไง?"
"ความชำนาญเกิดจากความคุ้นเคย ออกทะเลบ่อยๆ เดี๋ยวก็เป็นเองนั่นแหละน่า"
เฉินฮุยเอ่ยตอบอย่างสบายๆ
ถือโอกาสตอนที่เฉินเสี่ยวเฉียวจะยังไม่ทันได้ตั้งตัว และมองดูตนเองด้วยสีหน้าทึ่งปนงงงวย