กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 713
หลังจากตั้งสติได้ก็หัวเราะออกมาด้วยความดีใจ
อยากจะลงจากรถแต่ก็ไม่กล้ากระโดดลงไปตรงๆ จึงยกแขนขึ้นแล้วเอ่ยอย่างรีบร้อนว่า "พี่เขย ช่วยอุ้มหนูลงไปเร็วๆ หน่อย"
"อุ้มลงไป ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
เฉินฮุยถูกคำพูดของอานเหวินอี้ทำเอาหัวเราะออกมา
ใช้มือประคองใต้รักแร้ของเธอแล้วอุ้มวางลงบนพื้น
"หนูรอฉันอยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันไปจอดรถฝั่งนู้นแป๊บเดียว"
"รู้แล้วค่ะ!"
อานเหวินอี้ยืนรออยู่ริมถนน ในมือถือถุงที่ใส่ลูกพลับแขวนไว้ จ้องมองเฉินฮุยตาแป๋ว
พอเขาจอดรถเสร็จแล้วเดินมาหา เธอก็หัวคิกคักรีบอวดผลงานทันทีว่า "หนูไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว!"