กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 710
"เอาอย่างนั้นเลยเหรอ? เอาแค่เด็ดแถวนี้ให้หมดก็น่าจะพอแล้วมั้ง" อู๋ซื่อหาต้นเม่าป่าที่ขึ้นเบียดกันอยู่สองต้นเจอด้วยตัวเองเช่นกัน
เขาจึงตัดสินใจนั่งลงตรงนั้น แล้วหยิบกินอย่างสบายใจเฉิบ
"ฉันว่าแถวนี้ไม่มีเท่าไหร่หรอก! เข้าไปข้างในกันเถอะ อย่างน้อยก็น่าจะเก็บได้สักถัง" เฉินเสี่ยวเฉียวกล่าว
"หรือไม่อย่างนั้น เจ้าสี่ นายก็รอเราอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวขาพวกเรากลับค่อยแวะมารับ" หวงเหมี่ยวเสนอแนะ
"เกิดขากลับพวกเราไม่ได้เดินมาทางนี้ นายก็คงต้องรอจนมืดแล้วเดินกลับเอง"
"จำทางกลับให้ดีล่ะ อย่าถูกหมาป่าคาบไปกินกลางคืนเข้าซะล่ะ"
เฉินฮุยพูดพลางใช้มีดพร้าถางทางเดินแล้วเดินหน้าต่อไป
อู๋ซื่อเห็นว่าทุกคนจะไปกันหมด จึงจำต้องลุกขึ้นแล้วเดินตามไป