กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 707
เฉินฮุ่ยหงก็เดินเข้ามาเอ่ยว่า "เฉินฮุย, เหวินจิ้ง, ต้องไปเดินสายรินเหล้าแล้วนะ"
"ผมไปคนเดียวก็พอ พี่อยู่ที่นี่กินข้าวให้ดีเถอะ"
เฉินฮุยลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง แล้วกดตัวอานเหวินจิ้งให้นั่งลงตามเดิม
"จะไม่ดีหรือเปล่า? แบบนี้เดี๋ยวคนอื่นเขาจะนินทาเอาหรอกนะ"
"ผมให้ย่ารองช่วยเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้หน่อยแล้ว เดี๋ยวผมดื่มน้ำนั่นแทนก็พอครับ"
อานเหวินจิ้งเงยหน้าขึ้นมองเฉินฮุยแล้วเอ่ย
"ไม่เป็นไร บอกพวกเขาไปว่าเธอมีน้องแล้วก็พอ เรื่องไหนจะสำคัญไปกว่าการมีลูกหลานเพิ่มล่ะ"
"เมื่อไม่กี่วันก่อนผมยังได้ยินแม่พูดเลยว่า มีป้าหลายคนมาซื้อของ เริ่มจับกลุ่มนินทากันแล้วว่าทำไมเธอถึงยังไม่มีข่าวดีสักที"