กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 705
"เฉินฮุย เร็ว ๆ ๆ! ตามฉันไปรับโทรศัพท์หน่อย!" เสมียนหมู่บ้านก็มองเห็นเฉินฮุยเช่นกัน
เขาหยุดยืนอยู่กับที่ พาง้างมือเรียกพลางหอบหายใจเบา ๆ
"โทรศัพท์ใครกัน?!" เฉินฮุยงุนงง
ปกติต่อให้มีคนโทรศัพท์มาที่หมู่บ้าน เสมียนหมู่บ้านก็แค่ใช้เครื่องกระจายเสียงตะโกนเรียกทีหนึ่ง แล้วรอให้คนในหมู่บ้านไปรับโทรศัพท์ที่ที่ทำการหมู่บ้าน
บ้านที่อยู่ค่อนข้างไกล ใช้เวลาหนึ่งหรือสองนาทีก็ยังมาไม่ถึงที่ทำการหมู่บ้าน
เสมียนหมู่บ้านก็จะสอบถามคู่สายก่อนว่ามีธุระอะไร ช่วยจดบันทึกเรื่องราวและเบอร์โทรศัพท์ติดต่อกลับไว้ให้
แล้วค่อยเปิดเครื่องกระจายเสียงเรียกคน
อาการร้อนรนลนลานขนาดนี้ นับว่าหาได้ยากยิ่งจริง ๆ
"บอกว่าเป็นเลขาของนายอำเภอ ชื่ออะไรนะเนี่ย... โอ๊ย! ฉันรีบจนฟังไม่ถัดหูเลย"