กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 667
อานเหวินจิ้งเงยหน้าขึ้นมองเฉินฮุยด้วยความประหลาดใจ
แต่พริบตาเดียวเธอก็ตั้งสติได้แล้วส่ายหน้าพลางเอ่ยว่า
"ไม่ไปๆ พวกเราพรุ่งนี้ยังต้องออกทะเลอีก วันนี้ต้องอ่านหนังสือให้มากกว่านี้หน่อยถึงจะดีค่ะ"
"หนังสือพวกนี้ดูเหมือนจะง่าย แต่การจะทำความเข้าใจให้ถ่องแท้ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยเลยนะ"
พูดจบอานเหวินจิ้งก็ก้มหน้าลงจดบันทึกต่อทันที
เฉินฮุยไม่ได้พูดอะไรต่อ เขานั่งลงแล้วมองดูเธอเงียบๆ
"เป็นอะไรไป? มองฉันแบบนี้ทำไมเนี่ย?"
อานเหวินจิ้งถูกสายตาของเขาจ้องจนไม่มีสมาธิ เงยหน้าขึ้นถามด้วยความสงสัย
"ฉันกำลังคิดว่า ไม่แปลกใจเลยทำไมเธอถึงเคยสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งได้ ขยันเอามากๆ เลยนะเนี่ย" เฉินฮุยเอ่ยชมด้วยความทึ่ง