กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 664
เฉินเสี่ยวเฉียวก็หัวเราะฮ่า ๆ ตามไปด้วย สามคนมาถึงชายหาด บนหาดโขดหินมีผู้คนมากันเยอะแล้ว
"วันนี้พวกเมีย ๆ ไม่ค่อยอยู่กัน เราก็ไม่ต้องมานั่งปั้นหน้าทำเป็นเรียบร้อยกันแล้วมั้ง?"
"คนเยอะขนาดนี้ จะให้เบียดเข้าไปก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรด้วย"
เฉินเสี่ยวเฉียวใช้ศอกสะกิดเฉินฮุยเบา ๆ
"พูดแบบนั้นก็ถูกครับ!"
"แต่จะให้พวกเราสามคนมาจับของทะเลช่วงน้ำลด แล้วให้พวกคุณสองคนเดินเล่นรับลมเฉย ๆ ได้ยังไงล่ะครับ?" เฉินฮุยเอ่ยแซว
"แบบนั้นไม่มีทางอยู่แล้ว ฉันตั้งใจจะหาของอยู่แล้ว"
"บอกนายเลยนะว่าหมู่บ้านตระกูลเฉินเนี่ยถูกโฉลกกับฉันมาก ฉันมาจับของทะเลช่วงน้ำลดทีไรก็ได้ของกลับไปทุกที"
หวงเหมี่ยวพูดพลางถือถังน้ำเดินนำหน้าไป