เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 652
"ฉันจะไปไหนได้? ถ้าไม่อยู่บ้านก็ต้องอยู่ที่หมู่บ้านต้าซาแน่นอนสิ!" หลังจากวุ่นวายมาตั้งนาน ในที่สุดก็ถึงเวลาประกาศผลลัพธ์สุดท้ายเสียที
เฉินฮุยเอ่ยถามด้วยความคาดหวังว่า "เถ้าแก่ให้เงินมาเท่าไหร่ครับเนี่ย"
เฉินกั๋วเปียวยิ้มหยี ชูนิ้วสองนิ้วทำสัญลักษณ์ตัววีขึ้นมา
"สองหมื่นเลยเหรอ!? เยอะขนาดนั้นเลย?"
"นั่นมากพอที่จะเอาไปซ่อมแซมถนนสายเล็กสายใหญ่ในหมู่บ้านได้ทั้งหมดเลย แถมยังซ่อมออกมาได้ดีมากๆ ด้วย"
ผลลัพธ์นี้ทำให้เฉินฮุยรู้สึกดีใจมากเช่นกัน
"สองหมื่นหยวนเลยนะ! ชาตินี้ฉันยังไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย"
"เธอไม่รู้หรอก ตอนที่เซ็นสัญญาเมื่อวานนี้ มือของเฉินไคหมิงยังสั่นอยู่เลย"
"พอเดินออกมาจากลานทำการคณะกรรมการอำเภอ เขาก็รีบควักเงินตัวเองไปซื้อสมุดบัญชีเล่มใหม่ทันที"