เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 636
"นี่เอาไว้ทำอะไรเหรอ? ของกินระหว่างทางเหรอ?" เฉินฮุ่ยหงชี้ไปที่ตาข่ายดักปลาแล้วเอ่ยถามขึ้น
"ไม่รู้เหมือนกันครับ ลุงเขยเป็นคนหามา" เฉินฮุยส่ายหน้า
อู๋สุ่ยเซิงเดินตามขึ้นมาติด ๆ
หาอ่างใบหนึ่งมาวางสายเบ็ดในมือลงอย่างระมัดระวัง พร้อมกับยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เอาไว้กินระหว่างทาง แต่ไม่ได้ให้พวกเธอกินหรอกนะ"
"เอาไว้ให้ปลากินเหรอ? ฉันเห็นเวลาพวกเธอออกทะเลก็ไม่เห็นต้องใช้พวกนี้นี่นา?" เฉินฮุ่ยหงซักถามด้วยความสงสัย
"เดี๋ยวค่อยว่ากัน วันนี้พวกเธอมีงานให้ทำบนเรือแล้วล่ะ"
"เฉินฮุย ไปกัน! เรารีบเอาเรือประมงออกกันเถอะ"
อู๋สุ่ยเซิงกวักมือเรียกเฉินฮุย แล้วปลดขอเกี่ยวล็อกเรือประมงออก ก่อนจะเดินตรงเข้าไปในห้องควบคุมเรือ
"สหายหญิงทั้งสองคน ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมนะ! พวกเราจะออกเดินทางกันแล้วล่ะ!"