กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 627
อู๋สุ่ยเซิงถือประทัดเดินเข้ามา พอเห็นจักรยานที่จอดอยู่ในลานบ้าน ก็รู้ทันทีว่าเฉินฮุยมาถึงแล้ว
เมื่อเห็นรถของเฉินเสี่ยวเฉียวจอดอยู่ด้วย เขาจึงเดินเข้ามาพลางเอ่ยถามขึ้นลอย ๆ ว่า "เสี่ยวเฉียวก็มาด้วยเหรอ"
"ไม่ใช่เสี่ยวเฉียวหรอก เป็นแม่ยายกับน้องสะใภ้ของเขาน่ะ" เฉินฮุ่ยหงเอ่ยหยอกล้อ
อู๋สุ่ยเซิงส่งเสียงทักทายหลินเจียวด้วยรอยยิ้ม
แล้วหันไปถามเฉินฮุยว่า "ทำไมเหวินจิ้งถึงยังไม่มาอีก ได้เวลาใกล้เคียงแล้วไม่ใช่เหรอ"
เฉินฮุยเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงครึ่งแล้ว
"วันที่โทรศัพท์คุยกันบอกว่าตอนเที่ยงสิบโมงถึงสิบเอ็ดโมงจะถึงท่าเรือ งั้นก็น่าจะพอออกไปได้แล้วล่ะ"
"ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ วันนี้จะสลับคาบเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของช่วงบ่ายซะหน่อย"