กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 620
"ผมล้างหน้าก่อน แล้วจะลงไปงมเอาอาหารทะเลขึ้นมาสักหน่อย"
เฉินฮุยพูดพร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวเดินไปทางด้านข้าง
ชาวประมงออกเรืออาจจะไม่พกแปรงสีฟัน แต่ต้องพกผ้าเช็ดตัวอย่างแน่นอน
เวลาเหนื่อยล้าหรือสะลึมสะลือ ใช้ปลาบหน้าด้วยน้ำเย็นสักหน่อยก็จะรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง
ออกเรือตามคนอื่นมานานเข้า เฉินฮุยก็เริ่มปรับตัวตามได้ทีละน้อย
"ในเมื่อจะกินบะหมี่ทะเล งั้นพวกเรามากินอย่างอื่นรองท้องรอกันก่อนดีกว่า"
อู๋สุ่ยเซิงพูดไปยิ้มไป หยิบกวงปิ่งออกมาสองชิ้นเพื่อแบ่งกัน
คราวนี้ไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ทุกคนต่างก็เข้าใจดี
"มนุษย์เรานี่แปลกเสียจริง ตอนที่มีแต่กวงปิ่งให้กินนี่กลัวจะตายชะมัด"