กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 611
"ไปต่อไม่ไหวแล้ว ต่อให้ข้ามไปได้ เดี๋ยวก็กลับรถออกมาไม่ได้"
"มีทางเดียวคือต้องเรียกคนมาช่วยกัน ขนต้นไม้อีกฝั่งไป" คนขับรถไถกล่าว
"ได้ งั้นคุณรอผมสักครู่ ผมกลับไปเรียกคนก่อน"
เฉินฮุย กระโดดลงจากรถ ตอนแรกกะว่าจะกลับบ้านตรง ๆ แล้วเรียกคนจากหน้างานมาช่วยกันขนสักสองรอบ
พอผ่านหน้าบ้านของ เฉินไคหมิงก็นึกขึ้นได้ว่ายังใช้แรงงานว่างงานที่นอนอยู่แถวนี้ได้
เขาเคาะประตูรั้วแล้วตะโกนเรียก "อาเสี่ยวเฉียว ตื่นหรือยังครับ"
"ใครน่ะ" เฉินต้าเฉียวตอบรับพร้อมกับเปิดประตู
เฉินฮุย เห็นว่าเป็นเขาก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ฝืนยิ้มทักทาย "อาต้าเฉียวกลับมาแล้วเหรอครับ"
"ไม่ได้กลับมานาน พอดีเมื่อวานว่างก็เลยแวะกลับมาหน่อย"