กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 608
ลมทะเลพัดโชยปะทะใบหน้าเข้ามา สายลมวูบวาบ เพื่อที่จะเลี้ยงต้อนรับหวงจั้วเหรินในมื้อนี้ เฉินฮุยรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้จับปลาขายได้เงินมานานมากแล้ว
"คนทำดีจะได้ผลบุญ หวังว่าคืนนี้จะจับปลาตัวใหญ่ได้สักตัว เอาตัวใหญ่ขนาดนี้เลย"
เฉินฮุยพูดไปยิ้มไป พร้อมกับยกมือขึ้นวาดเป็นวงกลมวงใหญ่
"ใหญ่ขนาดนั้นเชียว กลัวว่ามันจะกลายเป็นปีศาจไปแล้วมั้งนั่น?"
"พี่เฉินฮุย ที่บ้านไม่มีน้ำทะเลแล้วนะ ถ้าคืนนี้จะไปจับของทะเลล่ะก็ ต้องตักน้ำทะเลกลับมาตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนก่อนหรือเปล่า"
อานเหวินจิ้งเทน้ำชาในถังออก ล้างผ่าน ๆ รอบหนึ่งแล้วส่งให้เฉินฮุย
"บ้านเราอยู่ไกลทะเลเกินไปหน่อย ทางเดินไปก็ไม่ค่อยดีด้วย"