กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 599
อานเหวินจิ้งรีบหันไปมองทางห้องครัว เมื่อเห็นว่ากัวหงเสียไม่ได้สนใจทางนี้เลยแม้แต่น้อย นางจึงค่อยโล่งอกพร้อมกับเอ็ดว่า "มีคนได้ยินเข้าจะน่าอายขนาดไหนกัน"
"มีอะไรน่าอายกันล่ะ!"
"พวกเราเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอนเตียงเดียวกันไม่ใช่เรื่องธรรมดาหรอกเหรอ?"
เฉินฮุยเอ่ยหยอกล้อออกไป
ดื่มน้ำไปได้ครึ่งแก้ว แต่ส่วนที่เหลือเขาไม่อยากดื่มต่อแล้วจริง ๆ
จึงส่งแก้วน้ำใส่มือของอานเหวินจิ้ง "ให้นะ ของหวานคนละครึ่ง! ผมจะไปนอนแล้ว เวียนหัวจริง ๆ นะเนี่ย"
พูดจบก็ไม่รอให้อานเหวินจิ้งได้พูดอะไร เดินขึ้นชั้นบนไปนอนทันที
ช่วงบ่ายมีฝนตกลงมาเบา ๆ อีกรอบหนึ่ง
ตอนที่เฉินฮุยตื่นนอน นึกว่าฟ้ามืดค่ำไปหมดแล้วเสียอีก