กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 586
พูดยังงี้ เสมียนหมู่บ้านที่เดิมทีแค่คิดจะบ่นสักสองสามประโยคก็รู้สึกอัดอั้นจนเก็บไว้ไม่ไหว ระหว่างเล่าสถานการณ์ก็บ่นออกมาเป็นชุดไม่หยุด
หลังจากเฉินลี่ผิงต่อเติมชั้นเสร็จ ที่บ้านก็ยังเหลือแผ่นไม้ใหม่อยู่พอสมควร
พวกเขาก็เลยไปปรึกษาหารือกัน บอกว่าจะขอยืมสักสองสามวัน แถมยังรับปากว่าจะชดใช้ให้ถ้าทำพัง
เฉินลี่ผิงออกแต่เช้ากลับมืดค่ำแล้วหลบไปอยู่ที่แปลงนาเสียเลย
ไม่ว่าติงเสี่ยวหงจะพูดอย่างไรก็ไม่เป็นผล บอกว่าที่บ้านกำลังจะต้องใช้ ไม่ยอมให้ยืมเด็ดขาด
กว่าจะหาตัวเฉินลี่ผิงเจอ เขาก็เกรงใจหน้าตาเลยพยักหน้ารับปากไป
พอไปถึงบ้านเขาก็ถูกติงเสี่ยวหงขวางอยู่ที่ประตูบ้านตรง ๆ