กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 569
วันนี้อุณหภูมิลดลงกว่าเดิมเล็กน้อย ลมทะเลที่พัดกระทบใบหน้าให้ความรู้สึกสบายกำลังดี เฉินฮุยยืนอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วหากรุ่มปลาขนาดใหญ่ใบหนึ่งพลิกคว่ำลงใช้ต่างเก้าอี้สำหรับนั่ง
น่านน้ำบริเวณนี้มีปลาอยู่ไม่น้อย ช่วงเช้าเพิ่งลงน้ำไปแล้วมองเห็นฝูงปลา
ทว่าปลาน้ำเค็มที่มีขนาดใหญ่โตนั้นดูเหมือนจะมีไม่มากนัก
ช่วงเช้าลงไปตั้งนานสองนาน ยังพบเพียงปลากะพงขาวแค่ตัวเดียวเท่านั้น
นั่งอยู่ข้างเรือประมงตลอดทั้งเช้า การรับรู้ที่ส่งผ่านแถบผ้าเปียกนั้นอ่อนแอมากเหลือเกิน
"ลงน้ำช่วงบ่ายนี่แหละถึงจะเข้าทีที่สุด"
ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ เคลื่อนส่องแสงมายังทิศทางนี้แล้ว
เฉินฮุยบิดน้ำออกจากแถบผ้าจนแห้ง แล้วนำไปผูกตากไว้ข้างเรือประมง