กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 564
เฉินฮุยส่งเสียงตอบรับพลางเดินลงมาจากบันได
เห็นอานเหวินอี้เปลี่ยนกลับมาใส่ชุดเก่าที่สะดวกต่อการวิ่งเล่นแล้ว
ให้ความรู้สึกเหมือนซินเดอเรลล่าตอนเที่ยงคืน พอหมดเวทมนตร์ก็กลายร่างกลับมาเป็นเด็กธรรมดาเสียแล้ว
เขายื่นมือไปขยี้หน้าผากเธอเบา ๆ แล้วเอ่ยถามว่า "เจ้าตัวเล็ก วันนี้ทำไมถึงใส่ชุดเรียบร้อยจังเลยล่ะ"
"แม่เอาไปซักน่ะค่ะ บอกว่าเดี๋ยวบ่าย ๆ ก็แห้งแล้ว" อานเหวินอี้พูดด้วยรอยยิ้ม
"อ๋อ เสื้อผ้าก็ต้องซักแหละนะ" เฉินฮุยยิ้ม
ตั้งแต่แต่งงานมา เรื่องซักผ้านี่แทบจะไม่เคยผ่านมือเขาเลยสักครั้ง
เสื้อผ้าที่ถอดออกถูกโยนกองไว้บนม้าตัวเตี้ย
ผ่านไปไม่กี่วันก็จะกลับมาสะอาดเรียบร้อย และกลับไปนอนอยู่ในตู้เสื้อผ้าตามเดิม