เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 557
"นี่จักรยานที่เธอซื้อเหรอ? ซื้อใหม่อีกแล้วรึ?" ลุงกั๋วกางถามด้วยความประหลาดใจ
"นี่ก็เพราะว่าเหวินจิ้งไปทำงานแล้วน่ะสิ พอเธอปั่นจักรยานไป ถ้าฉันจะไปไหนทีก็ต้องไปยืมเฉินเสี่ยวเฉียวเอา"
"อาเสี่ยวเฉียวคนนั้นลุงก็รู้ดีนี่นา เดี๋ยวก็หายหัวหาตัวไม่เจออยู่เรื่อย" เฉินฮุยอธิบาย
"ตอนนี้จักรยานราคาเท่าไหร่แล้วล่ะ?" ลุงกั๋วกางถามขึ้น
"แบบนี้ก็ร้อยสามสิบ แบบคันเบาหน่อยก็จะแพงกว่าอีกหลายสิบ ถ้าแบบเกรดสูงขึ้นไปอีกหน่อยสองร้อยกว่าก็มีครับ" เฉินฮุยตอบ
ลุงกั๋วกางฟังแล้วก็ส่ายหัวซ้ำ ๆ
แค่แบบธรรมดายังไม่ต้องพูดถึงเลย เอาแค่ร้อยสามสิบเขาก็ไม่มีปัญญาซื้อแล้ว
ค่าเทอมของเฉินเสี่ยวหมิงก็ยังต้องจับไก่ไปขายสักตัวถึงค่อยมีเงินจ่าย
"งั้นเธอรอฉันแป๊บเดียวนะ ฉันเข้าไปซื้อยาฆ่าแมลงข้างในแป๊บเดียวเดี๋ยวออกมา"