กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 549
"พี่เขยหวาง!" อานเหวินจิ้งโบกมือแล้วตะโกนเรียกเสียงดัง
เมื่อเห็นเฉินฮุยที่อยู่ข้างๆ ไม่มีปฏิกิริยาอะไร เธอก็อดยิ้มกว้างไม่ได้แล้วเอ่ยถามเบาๆ "พี่เฉินฮุย มองอะไรอยู่หรือคะ"
มองอะไรอย่างนั้นหรือ
มองคนรู้จักน่ะสิ!
เถ้าแก่กงที่เหอจวนจวนพูดถึง แท้จริงแล้วคือเขาหรอกหรือ
ให้ตายสิ นี่แหละที่เขาเรียกว่าคิดสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้น คิดอะไรก็ได้อย่างนั้น
มีเขาอยู่ วันนี้เห็ดหลินจือดอกนี้คงขายไม่ได้ราคาต่ำแน่ๆ
เฉินฮุยเก็บความคิดที่ล่องลอยกลับมากล่าวว่า "มาทีเดียวสามคน ผมต้องรีบจำหน้าไว้ก่อน เดี๋ยวสักครู่จะจำสับสนเอาได้"
"คนเราจะจำสับสนกันได้ยังไงคะ หน้าตาของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันเสียหน่อย"