กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 543
"กินของเขาปากก็สั้น ถือของเขาไม่อาจเอื้อม"
"การปกป้องข้อมูลของลูกค้าไม่ให้รั่วไหล ก็คือจรรยาบรรณพื้นฐานของพ่อค้าเหมือนกันนะ!" เฉินฮุยเอ่ยขึ้น
เฉินเสี่ยวเฉียวฟังแล้วก็ทำปากยื่น "ชมแกคำเดียว ทำเป็นเอาตัวเองไปเทียบกับพ่อค้าจริงๆ เลยนะ? ไปกัน ไปสับปลาแล้วตัดเอาส่วนหนึ่งกลับบ้านไปซะ!"
"ให้ฉันไปเอาปลาจริงๆ น่ะเหรอ? ฉันนึกว่าแกจะทำปลาไม่เป็นแล้วเรียกฉันมาใช้งานเสียอีก"
เฉินฮุยพูดพลางหยิบถ้วยชาทั้งสามใบเข้าไปล้างในห้องครัว
แล้วเดินตามเฉินเสี่ยวเฉียวไปที่บ้านของเขา
ปลาไหลทะเลตัวยักษ์ยาวเหยียดเมื่อวานนี้ นอนขดอยู่เต็มกะละมังใบใหญ่อย่างแน่นขนัด
เขาหยิบมันขึ้นมาดูแวบหนึ่ง
เครื่องในของปลาไหลทะเลได้รับการจัดการเบื้องต้นไปเรียบร้อยแล้ว