กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532
"เฮ่! ไม่สิ นายคนนี้นี่!"
"ถามอะไรก็ตอบมาสิทำไมต้องคอยซักไซ้เรื่องส่วนตัวของคนอื่นอยู่เรื่อยเลย?"
หวงซูชิงราวกับแมวที่โดนเหยียบหาง!
พอได้สติว่าปฏิกิริยาของตัวเองออกอาการรุนแรงเกินไปหน่อย เขาก็ยกซุปขึ้นมาซดอึกหนึ่งเพื่อสงบสติอารมณ์ แล้วกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มว่า
"พวกเราคนที่ไม่เคยลำบากแถมร่างกายแข็งแรงแบบนี้ มันก็ต้องเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วสิ!"
"ผู้ชายเสียอย่าง เรื่องแบบนี้ใครจะไม่มีจิตวิญญาณแห่งการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นไปเล่า ว่าจริงไหมล่ะ?!"
"อืม! ใช่!" เฉินฮุยเอรับคำส่งเดช ก้มหน้าลงซดซุปอีกอึกหนึ่ง
ไม่ใช่ว่าไม่อยากไว้หน้าแม่สาวคนที่ชื่อเซี่ยงเสี่ยวลู่คนนั้น
แต่หน้าตานี่ต่อให้ฝืนทนแค่ไหนก็ให้ไม่ไหวจริงๆ