กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 514
เพียงประโยคเดียวนี้ เฉินฮุยก็รู้สึกว่าความร้อนรนบนร่างกายลดลงไปสามส่วนในทันที
ตามคำบอกเล่าของลุงเฉิน ผึ้งลายขาวที่เขารู้จักก็น่าจะเหลือรังนี้เป็นรังสุดท้ายแล้ว
ทรัพยากรของอู๋ต้าหวาหมดเกลี้ยงแล้วจริง ๆ
ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับคนอื่น หรือไม่ก็ลองดูว่าในหมู่บ้านตระกูลเฉินจะพอหาให้หวงซูชิงได้อีกสักรังหรือไม่
แต่ของแบบนี้ไม่ได้ทำเงิน เป็นแค่การวิ่งเต้นช่วยเหลือกันด้วยมิตรภาพ หากหาไม่ได้จริง ๆ ก็ไม่ได้เสียหายอะไร
"เฉินฮุย ทำไมพวกผึ้งพวกนี้ถึงบินหลบแกหมดเลยล่ะ" อู๋ต้าหวาเอ่ยอย่างแปลกใจ
ทั้งสามคนอยู่ห่างจากรังผึ้งไม่ไกลนัก
ทั้งบนตัวของอู๋ต้าหวาและลุงอู๋ต่างก็มีผึ้งลายขาวบินมาเกาะทั้งนั้น