เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 512
เฉินเสี่ยงตี้หยิบเก้าอี้มาสองตัว ตัวหนึ่งให้นั่งเอง อีกตัวให้หลินเจียโซว
พอนั่งลงปุ๊บ เธอก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันที "เฉินฮุย นายทำอาชีพอะไรกันแน่เนี่ย? ทำไมถึงหาเงินมาได้ตั้งมากมายขนาดนี้ในคราวเดียวได้ล่ะ?"
"พี่รอง เธอก็รู้อยู่แก่ใจนี่นา จะมาถามซักไซ้ไล่เลียงอะไรกันนักหนาเนี่ย" เฉินเย่าจู่เอ่ยแทรกขึ้น
"ถามดูหน่อยจะเป็นไรไป ฉันไม่ได้ไปยืมเงินเขาสักหน่อย" เฉินเสี่ยงตี้สวนกลับทันควัน
"ก็บอกไปตั้งแต่ครั้งก่อนแล้วนี่นา ว่าฉันเป็นชาวประมง"
"ช่วงนี้ดวงค่อนข้างดี ออกทะเลแต่ละทีเลยได้ผลลัพธ์ค่อนข้างดีน่ะ"
"อีกอย่างนี่ก็ไม่ได้เพิ่งหามาได้ตูมเดียวเสียหน่อย สะสมมาตั้งหลายปีแล้วต่างหาก" เฉินฮุยหัวเราะแล้วกล่าวตอบ
"แล้วตกลงแกอยากได้เรือประมงแบบไหนล่ะ? เตรียมตัวจะไปสั่งจองเมื่อไหร่?" หลินเจียโซวเอ่ยถามขึ้น