กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507
"ไม่ได้ดำขนาดนั้นสักหน่อย แค่ไม่ได้ขาวขนาดนั้นต่างหากล่ะ"
เฉินฮุยพูดพร้อมกับยิ้มขำ แล้วลุกขึ้นเดินตามหวงซิ่วเหลียนและเหอจวนจวนไปที่หลังครัว
หวงซิ่วเหลียนชะโงกหน้ามองแล้วอุทาน "เอ๊ะ? ทำไมยังมีกุ้งมังกรลายสองตัวนี้อีก! เฉินฮุย พอมีของดีทีไร นายไม่นึกถึงพี่สาวคนนี้ก่อนเลยนะ"
"งั้นครั้งหน้าผมยกให้ รอบนี้ของผมต้องเอาไป ใช้วันไหว้พระจันทร์น่ะ!" เหอจวนจวนกล่าว
"ก็ได้ จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้อยากได้ขนาดนั้นหรอก!"
"สองตัวนี้สู้ตัวที่เฉินฮุยหามาให้ฉันคราวที่แล้วไม่ได้เลย ว่าแต่ เนื้ออร่อยจริง ๆ นะ!"
เมื่อหวงซิ่วเหลียนได้ยินว่าเหอจวนจวนจะเอาไปให้คนอื่น ก็รู้ทันทีว่าตัวเองคงไม่ได้กินแน่ ๆ
เธอจึงดึงแขนเหอจวนจวนแล้วเล่าถึงรสชาติของกุ้งมังกรลายอย่างละเอียด