เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 501
อู๋ต้าหวากับอู๋สุ่ยเซิงช่วยกันจัดเก็บข้าวของบนเรือประมงให้เข้าที่เข้าทาง เพื่อความสะดวกในการทอดอวนได้ทุกเมื่อเมื่อถึงตำแหน่งที่กำหนด
เห็นเฉินฮุยยืนอยู่ตรงกราบเรืออยู่นาน อู๋ต้าหวาจึงเดินเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วเอ่ยถามว่า "ของเจ้านี่ ใช้ตกปลาได้จริง ๆ เหรอเนี่ย?"
เฉินฮุยพยักหน้ารับ
แถบผ้าผืนใหญ่ที่ผ่านการปรับปรุงมาแล้ว มีความไวต่อความรู้สึกในการตอบสนองกับสิ่งต่าง ๆ ใต้ท้องทะเลได้ชัดเจนขึ้นมาก
ตำแหน่งที่เรือประมงแล่นผ่านไป จะคอยส่งสัญญาณที่น่าสนใจให้ดำน้ำลงไปสำรวจอยู่เป็นระยะ ๆ
หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ป่านนี้เฉินฮุยคงดำลงไปสักสองสามรอบแล้ว
ขอแค่รอให้ตัวเองซื้อเรือประมงเป็นของตัวเองได้เมื่อไหร่ ก็จะสามารถลงทะเลได้ทุกที่ทุกเวลา คิดดูแล้วก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้