เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486
"ข้างบนนั้นยังมีอยู่อีกนิดหน่อย ถึงจะไม่มากเท่านี้แต่ก็พอทำกินได้สองมื้อแล้ว เรากลับกันเถอะ"
อานเหวินจิ้งถือตะกร้าแล้วหมุนตัวหนึ่งรอบพลางเอ่ยขึ้น
"กลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันยังเล่นไม่หนำใจเลยนะ" อานเหวินอี้รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก
แต่ความคิดเห็นของเธอก็ยังคงถูกเมินเฉยเช่นเคย
เมื่อเห็นว่าทั้งเฉินฮุยและอานเหวินจิ้งเดินไปแล้ว เธอจึงจำใจต้องก้าวเท้าสั้น ๆ วิ่งตามไปติด ๆ
เมื่อกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็บังเอิญพบกับหวางคุนหวาและคนงานในทีมก่อสร้างที่กำลังเลิกงานและเตรียมตัวกลับพอดี
"เฮ้! เฉินฮุย!"
หวางคุนหวาส่งสัญญาณให้คนงานเดินล่วงหน้าไปก่อน แล้วกวักมือเรียกพร้อมกับตะโกนร้องเรียก
"พี่เขยหวาง จะกลับกันแล้วเหรอครับ?" เฉินฮุยปลดตะกร้าสะพายหลังลงยื่นให้อานเหวินจิ้ง แล้วเดินเข้ามาทักทาย