กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461
"ได้ งั้นมื้อนี้เราก็กินกันง่ายๆ ละกัน! ไว้คราวหน้ามีโอกาสค่อยเลี้ยงอย่างอื่นพวกนายละกัน" เฉินฮุยเอ่ยขึ้น
"ไม่ต้องก็ได้มั้ง!"
"เนื้อครึ่งปีนี้ ที่ไม่บ้านนายก็บ้านนายให้ ฉันเริ่มจะเกรงใจขึ้นมานิดๆ แล้วนะเนี่ย" อู๋ต้าหวาเอ่ย
"โตเป็นหนุ่มแล้วนี่หว่า รู้จักเกรงใจเป็นด้วยเหรอเนี่ย!"
อู๋กวงเย้าแหย่อู๋ต้าหวาไปหนึ่งประโยค ก่อนจะหันมามองเฉินฮุยแล้วพูดว่า "แต่ที่เขาพูดก็มีเหตุผลนะ"
"อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ถ้าพวกน้าไม่พานผมออกทะเลด้วย ผมก็คงหาเงินพวกนี้ไม่ได้เหมือนกัน"
เฉินฮุยพูดพลางหยิบของทะเลครึ่งหนึ่งจากตาข่ายโยนลงไปในกะละมัง
อาหารทะเลนี่ต้องกินตอนยังเป็นๆ ถึงจะอร่อย
ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ เฉินฮุยเอาพวกมันไปใส่ไว้ในถังน้ำ