กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 459
เฉินฮุยโยนผ้าขนหนูที่หมาดครึ่งแห้งไปไว้ด้านข้าง
สวมเสื้อและกางเกงอย่างรวดเร็ว ใช้ฝ่าเท้าถูไปมาบนกางเกงจนแห้ง แล้วสวมรองเท้าแตะเดินออกมา
ทั้งสองคนออกแรงร่วมกัน การดึงปลาที่หนักขนาดนี้จึงไม่ได้เปลืองแรงมากนัก
"ข้างในนี้มีตัวอะไรอยู่เหรอ?" อู๋สุ่ยเซิงถามด้วยความอยากรู้
"ลองเปิดดูเดี๋ยวก็รู้ครับ ข้างในมีตัวที่เล็กกว่าอยู่อีกตัว พรุ่งนี้เราจะเอาตัวนั้นมากินกัน"
"เคยลองกินแบบซาชิมิไหมครับ?"
เฉินฮุยพูดพลางเริ่มจัดการกับตู้ปลา เทน้ำทะเลใส่เข้าไป
ติดตั้งอุปกรณ์ให้อากาศด้วยเครื่องปั่นไฟ
"โหว! ตัวใหญ่นัก!"