เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442
"นายเดินลงมาจากหัวหมู่บ้านก็จะเห็นร้านค้าหนึ่งร้าน นั่นแหละร้านที่แม่ยายฉันเปิดอยู่"
"นายไปหาเธอ แล้วบอกให้เธอจัดคนนำทางไปให้นะ" เฉินฮุยบอก
"จัดคน? พ่อตาแกไม่ได้..." อู๋ต้าหวาถามอย่างเกรงใจ
"หมายถึงน้องภรรยาฉัน น้องสาวของเหวินจิ้งต่างหาก!"
"ต่อให้เธอไม่อยู่ที่ร้าน แต่ก็คงไปวิ่งเล่นบ้านคนอื่นแถวนี้แหละ ตะโกนเรียกคำเดียวเดี๋ยวก็วิ่งกลับมาแล้ว"
พอได้ยินเฉินฮุยพูดแบบนั้น ดวงตาของอู๋ต้าหวาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
"ภรรยาแกยังมีน้องสาวอีกเหรอ? อายุเท่าไหร่แล้วล่ะเนี่ย?"
"แล้วแม่ยายแกเปิดร้านเองด้วยเหรอ? งั้นคงหาเงินได้ไม่น้อยเลยสินะ? เงินเก็บสำหรับใช้ตอนแก่ก็น่าจะสะสมไว้เยอะพอสมควรแล้วมั้ง"
"ถึงแม้ว่าในอนาคตหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน แต่ถ้ามีเงินล่ะก็ แบบนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง"