กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 436
"ลุงเล็กซูชิง นั่นคือสัตว์ป่า ไม่ใช่สัตว์ประหลาดครับ"
"แถมยังเป็นตัวแค่สิบกว่าชั่ง ถึงจะยิงไม่โดนมันก็ตกใจหนีไปเอง ไม่วิ่งมาสู้ตายกับลุงหรอกน่า"
เฉินฮุยหยอกล้อหวงซูชิงไปหนึ่งประโยค จากนั้นก็ลองดึงหนังสติ๊กดู
ใช้ดี!
ดูเหมือนจะหนา แต่พอดึงแล้วเบาแรงกว่าอันที่เขาใช้ฝึกซ้อมอยู่มากโข
"อันนี้ซื้อมาใช่ไหมครับ ดูจากสัมผัสและวัสดุแล้ว ไม่น่าจะทำเองนะ" เฉินฮุยถามขึ้น
"หนังสติ๊กอันนี้ซื้อมาโดยเฉพาะ ส่วนก้อนหินนั่นตอนพ่อของเด็กว่าง ๆ ก็ไปคุ้ยหามาจากริมแม่น้ำน่ะจ๊ะ"
"ใช้ดีมากเลยนะ ผู้ชายของฉันเคยใช้มันยิงกระต่ายป่ากับไก่ป่ามาแล้วด้วย" เจียงเสี่ยวฮวาเอ่ยบอก
เฉินฮุยหยิบก้อนหินออกมาแล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกง