กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426
"ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ พวกเราก็กลับกันเถอะ น้ำกำลังจะขึ้นแล้ว"
เฉินฮุยเอ่ยขึ้น พลางมองเห็นเมียของเฉินซานเดินถือถังน้ำสองใบจากไปตามลำพัง
เฉินเสี่ยวเฉียวมองตามสายตาของเฉินฮุยไป
เอ่ยอย่างงุนงงว่า "นายว่าวันนี้เฉินซานเป็นบ้าอะไรขึ้นมา? อยู่ดีๆ ก็หาเรื่องนายทำไม?"
"คงจะอิจฉานั่นแหละมั้ง" เฉินฮุยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย
"หา?!" เฉินเสี่ยวเฉียวงุนงง
เฉินฮุยจึงเล่าเรื่องที่บ้านของเขากำลังจะสร้างบ้านให้เฉินเสี่ยวเฉียวฟัง
ทุกคนต่างก็อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน อายุไล่เลี่ยกันไม่เท่าไหร่
เฉินฮุยจะสร้างบ้าน ไม่ว่าเงินจะมาจากไหน อย่างน้อยภายนอกก็ดูเหมือนไม่เคยต้องกลุ้มใจเรื่องเงินเลย